Toen ik op acht-jarige leeftijd mineralen begon te verzamelen, probeerde ik ook op de zomervakanties in Frankrijk met een hamertje en een emmertje op zoek te gaan naar mineralen in de heuvels rondom de camping, met allerlei fantasieën wat voor geweldige vondsten ik allemaal zou doen. Verder dan kleine fossielen en Calciet ben ik toen niet gekomen, maar die vondsten voelde als achtjarige als een grote schat. Rond mijn 15e stopte ik met mijn mineralenhobby. De hobby werd weer actueel op mijn 40e toen we tijdens de zomervakanties met de kinderen op zoek gingen naar fossielen en mineralen, waarbij de kinderen de ijdele hoop hadden, en daardoor kinderlijke enthousiast waren, een dinobot te kunnen vinden. Ik hervond in die tijd ook opnieuw mijn eigen enthousiasme voor het zoeken van mineralen, en ging in de zomervakanties dan ook zelf nog op pad. Met hulp van de website Mindat en informatie uit chats van Franse Mineralensites vond ik altijd wel een plek in de buurt van de camping waarvan bekend was dat je er wat zou kunnen vinden. Toen de kinderen weer minder zin kregen om te zoeken en liever op de camping bij het zwembad bleven was bij mezelf het zoekvlammetje inmiddels flink ontwaakt. Ik werd lid van de Mineralenclub Geo-Oss in Berghem en ging steeds vaker en fanatieker dagen op pad om met name mineralen te zoeken. Graag deel ik een aantal van mijn zoekervaringen in onderstaande blogs.